Początek założeń działalności spółdzielczej

Często mówi się, że decyzje ekonomiczne nie powinny być podejmowane wyłącznie w celu zwiększenia zysków. W zamian za to musimy wziąć odpowiedzialność społeczną za naszych spółdzielców a także za przyrodę, dążąc do realizacji zrównoważonego rozwoju gospodarczego. Z tych założeń wywodzi się m.in. ruch spółdzielczy, pojawiający się w XIX wieku na zachodzie Europy. Ten ruch społeczno-gospodarczy miał wiązać ze sobą mniejszych wytwórców, zabezpieczając ich tą drogą przed rywalizacją wielkich przedsiębiorstw. Rozwój spółdzielczości został spowolniony przez dominujące procesy monopolizacyjne. Powstanie idei spółdzielczości zauważalne jest też bez wątpliwości w krajach socjalistycznych, gdzie zainicjowano tego rodzaju działalność w rolnictwie, handlu, usługach oraz gospodarce mieszkaniowej. Powinno się zaakcentować jednak, iż spółdzielczość wykorzystywana była do rzekomego uspołeczniania, przekonania o znaczeniu własności i działalności kolektywnej.Bankowa spółdzielczość tymczasem miała swoich pionierów w czasie późnego średniowiecza. Nadrzędnym celem banku spółdzielczego w teorii nie może być osiągnięcie zysków. Zysk ma posłużyć głównie do realizacji celów osób przynależących do spółdzielni. Banki spółdzielcze funkcjonują rzecz jasna w naszym kraju od wielu lat, przykładowym bankiem tego typu jest bank spółdzielczy w Józefowie nad Wisłą. Banki spółdzielcze podlegają uregulowaniom prawa spółdzielczego.